Vandaag brengen we je op de Cannactiva blog een verhaal om rond het kampvuur te vertellen, deze koude dagen, met de hoop dat het je een leuke tijd zal bezorgen. We hopen dat je het leuk vindt!
De monniken die over water konden lopen
Er was eens een jonge man die besloot een klooster binnen te gaan op zoek naar vrede en kennis. Hij dacht dat door wat tijd in stilte en meditatie door te brengen, zijn zorgen en problemen zouden verdwijnen.
Op zijn eerste dag zat de jongen bij het meer met al zijn hoop en dromen. Terwijl hij mediteerde en naar het stille water voor hem keek, zag hij in de verte iets bijzonders: twee monniken liepen erop!
De jongeman kon zijn ogen niet geloven; het moest een illusie zijn. De twee monniken rukten op over het water in een indrukwekkend vertoon van mentale kracht.
Vanaf dat moment ging de jongen elke ochtend, zodra de dageraad door de duisternis van de nacht brak, naar buiten om te kijken hoe de monniken het meer overstaken, terwijl ze stil en gracieus over het water liepen om hun kruiken te vullen bij de fontein aan de andere oever.
Ik wilde hen vragen hoe ze dat deden, maar ik wist wel beter dan hun meditatie te onderbreken of hen te storen tijdens hun spirituele reis. Dus elke ochtend, als ze hem passeerden op hun weg terug van water halen voor het klooster, boog hij gewoon in diepe bewondering.
De jonge leerling keek reikhalzend uit naar zijn moment om zichzelf te testen: misschien zou hij binnenkort ook over water kunnen lopen.
En zo besloot de jongen op een ochtend zijn eerste stappen op het water te zetten. Hij faalde echter in die eerste poging en in alle volgende.
Elke ochtend streefde de leerling zijn doel met hernieuwde vastberadenheid na, maar hij eindigde altijd met vuile kleren. Het was een schouwspel waar al zijn collega's de afgelopen weken aan gewend waren geraakt.
De monniken keken toe hoe de jongeman hen dag na dag probeerde in te halen. Hoewel ze nooit een woord zeiden, waren hun ogen vol medeleven en begrip.
Op een dag wendde de jongere monnik zich tot zijn oudere metgezel en vroeg: "Zullen we hem uitleggen waar de stenen in het meer liggen? De oudere monnik glimlachte, maar schudde zijn hoofd.
Moreel
Hoewel menselijke wezens intuïtie, instinct en een intelligentievermogen bezitten dat logisch redeneren overstijgt, verhinderen angst en het verlangen om koste wat het kost doelen te bereiken, zonder rekening te houden met het natuurlijke leerproces, ons vaak om het logische pad waar te nemen.
Het verhaal moedigt ons aan om te wandelen zonder oordeel, vanuit ontspanning en welzijn.
Aan het einde van het verhaal is de weigering van de monnik om de leerling de waarheid uit te leggen misschien een reflectie op het corrigeren (of adviseren) van anderen onderweg. Misschien wil hij ons vertellen dat fouten een noodzakelijk onderdeel van leren zijn.
Natuurlijk zijn er nog andere interpretaties: dat je je eigen weg moet gaan; dat je tijd verspilt door te veel naar anderen te kijken; dat wat ongelooflijk lijkt eigenlijk iets heel eenvoudigs kan zijn; of misschien is het verhaal gewoon een herinnering aan de macht van de geest om ons te misleiden, omdat de werkelijkheid anders is dan onze waarneming.
Ik ken de echte oorsprong van het verhaal niet, ik denk dat iemand het me jaren geleden heeft uitgelegd en ik vind het leuk om het af en toe zelf te delen. Ik hoop dat het een glimlach op je gezicht toverde!
Verhalen vertellen bij het kampvuur
Het is winter, het is koud, het is tijd om de warmte van het vuur op te zoeken en verhalen te delen bij het licht van een vreugdevuur, of een kaars, met je geliefden.
Het vertellen van en luisteren naar verhalen vergezelt de mensheid al sinds haar ontstaan. Deze verhalen brengen niet alleen ervaringen en herinneringen over, maar hebben ook de kracht om te inspireren, te vermaken, dromen uit te lokken en een stempel achter te laten. En achter elk verhaal kunnen vele interpretaties, lessen of moralen schuilgaan.
Op andere momenten hebben verhalen gewone elementen getransformeerd in buitengewone verhalen. We vertelden dit in de wintergroet van dit jaar, toen we het geheim van de Feniks onthulden, maar we hebben ook een ander voorbeeld in de Drie Wijzen, die naar alle waarschijnlijkheid een verwijzing zijn naar de drie heldere sterren van het sterrenbeeld Orion's Gordel.
De magie van het vertellen van verhalen is vandaag de dag nog net zo boeiend als in de begintijd, toen mensen rond een kampvuur zaten om zich te warmen en korte anekdotes uitwisselden als bij toeval, beschut door de kracht en warmte van het vuur.
We wensen je veel plezierige en inspirerende verhaaltijden. Vriendelijke groeten en tot de volgende keer, Cannactivist!
